hoyrat bakışlarda
sert iklimler kuşanan
direngen
beyaz gülüm benim...
kırağı seherlerinde
düşlerin üşümesin diye
meltemler yolluyorum,
kelebek kanatlarına kondurulmuş.
yemyeşil umutlar seriyorum
alabildiğine serin
alabildiğine çoşkun
ve dalgalı
masmavi kıyılar boyunca...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebrikler hoş bir çalışma.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta