BEYAZ GÜL’ün hikâyesi,bağrımda batan GÜNEŞ’ti! …
Delikanılılık yılları,kâlbe düşen ilk ateş’ti! ..
Unutması kolay değil..Şahane bir sergüzeşt’ti..
AŞK’ına kavuşamadan,vakitsiz sönen GÜNEŞ’ti! ..
Bu gönül,hiç usanmadan,yıllarca ardından koştu..
Sönmek bilmeden,yıllarca hasrete yakan ateş’ti! .
Nice ateşe yaksa da,hatıraları pek hoştu…
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta