BAHARA ÇEKİLEN NEFES GİBİ
Bulutlar koşturuyor gece gök yüzünde,
yağmurlarını saklayıp.
Rüzgara salmışlar kendilerini.
Gözyaşlarını akıtacak kuytuyu arıyorlar.
Kimi beyaz, kimi gri, kimisi simsiyah...
İçindekilerinin ağırlığından olsa gerek.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta