sütün içindeki bir toz tanesi bile ürkütür melekleri.
Bu nasıl nizam bu nasıl tartı kus tuğu bile ağır basıyor.
Gözlerimin feri siliniyor acılıyor cakralarım.
Hissediyorum topuklarımdaki acıyı beynim fokurduyor.
Bir şerit olmuş gözlerimin önünden geçiyor tüm pisliğim.
Yine af ediyor o sevdiğim hak etmiyorum ben bunu.
Bırakın beni ayaklarımı zincirlere vurun ateşlerde yüzdürün beni.
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta