sütün içindeki bir toz tanesi bile ürkütür melekleri.
Bu nasıl nizam bu nasıl tartı kus tuğu bile ağır basıyor.
Gözlerimin feri siliniyor acılıyor cakralarım.
Hissediyorum topuklarımdaki acıyı beynim fokurduyor.
Bir şerit olmuş gözlerimin önünden geçiyor tüm pisliğim.
Yine af ediyor o sevdiğim hak etmiyorum ben bunu.
Bırakın beni ayaklarımı zincirlere vurun ateşlerde yüzdürün beni.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta