sütün içindeki bir toz tanesi bile ürkütür melekleri.
Bu nasıl nizam bu nasıl tartı kus tuğu bile ağır basıyor.
Gözlerimin feri siliniyor acılıyor cakralarım.
Hissediyorum topuklarımdaki acıyı beynim fokurduyor.
Bir şerit olmuş gözlerimin önünden geçiyor tüm pisliğim.
Yine af ediyor o sevdiğim hak etmiyorum ben bunu.
Bırakın beni ayaklarımı zincirlere vurun ateşlerde yüzdürün beni.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta