Artık sahibi olamadığım geceleri tanıyorum,
Eflatun masa ayaklarım, geride bıraktığım renk paletim de, hiçler topluluğu.
Ateş böceklerini sayardım, bitirdiğimde pembe gökyüzüm ile tekrar tekrar tanıştırırdı beni.
Temmuz gecelerimi, biriktirdiğim sayfalardan hatırlardım.
Akşamdan kalma kadehler, ellerinin sahip olamadığı beyazı, tanıyorum!
Tek bir kadeh, dün geceden kalan, buz ile karışamamış.
Fütursuzca dağlanmış.
Garibin hakkını elinden alıp
Ekmeği harama banmaktır gaflet
Yalanla, hileyle günaha dalıp
İblisi can dostu sanmaktır gaflet
Âlemi seyreder kemter gözünden
Devamını Oku
Ekmeği harama banmaktır gaflet
Yalanla, hileyle günaha dalıp
İblisi can dostu sanmaktır gaflet
Âlemi seyreder kemter gözünden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta