Artık sahibi olamadığım geceleri tanıyorum,
Eflatun masa ayaklarım, geride bıraktığım renk paletim de, hiçler topluluğu.
Ateş böceklerini sayardım, bitirdiğimde pembe gökyüzüm ile tekrar tekrar tanıştırırdı beni.
Temmuz gecelerimi, biriktirdiğim sayfalardan hatırlardım.
Akşamdan kalma kadehler, ellerinin sahip olamadığı beyazı, tanıyorum!
Tek bir kadeh, dün geceden kalan, buz ile karışamamış.
Fütursuzca dağlanmış.
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta