Sen bu mahruk'ul fuad'ın kalbinin Nigârısın
Sen benim mahrur gönlümün mahrumiyetisin
Gündüzü geceye değiştiren
Dertleri aşk diye tattıranımsın
Sen Elest bezminde 'kalu' dediğim
Dünya pazarında canım verdiğimsin
Avârenin gülmeyen yüzünü güldürensin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
