Ben acıya alıştım,
Başka tat bilmiyorum.
Yaktı içimi hayatın beter böcekleri.
Yaşanmış bin bir anı var içimde,
Saatin sarkacıyım artık,
Gidip geliyorum, iki ileri bir geri.
Ne Karun’dan mal,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Ben acıya alıştım
Başka tat bilmiyorum
Yaktı içimi hayatın beter böcekleri
Yaşanmış bin bir anı var içimde
Saatin sarkacıyım artık
İki ileri bir geri,gidip geliyorum
Hayat hamalın sırtında
Unutulmuş yükler gibi dururken
Sabır tespihimi çekiyorum
Her gün tane tane
Şikayetçi değilim hiç,yaşadığımdan
Yaşanacakmış yaşadım
hayat bir hamal sırtında ols bile yinede aşktan geçemeyen dosy yürek kutlarım hüzün yüklü şiirinizi
kutlarım dost kalemi
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta