Ömrüm senin aşkınla yandı, kul oldu.
Varlığımdan bir haber geçti günlerin.
Yüreğimden silinmedi hasretin,
Ey vefasız hangi uzak yerdesin.
Yerlerde savrulan, kuru yaprak misali,
Hüzün sardı, her yanını yalnız kalan kalbimin.
Karanlıklar çekiyor, kör noktasına,
Debelenmek nafile, kurtulmak için,
Bırakır mı sanmıştın, yakalamışken,
Böyle yaşamaya alışman gerek.
Ya da;
Bu çileden kurtulmak için,
Buda benim masalım!
Tabiatta bir kedicik varmış,
O, kedicik soğuktan çok üşümüş!
büzülmüş, patilerini çekmiş altına.
Dayanıyor, soğuk betonun gazabına.
O gün gelecek elbet, döneceksin geriye!
Yalvar yakar olacaksın, ne olur afet diye…
Bilmek istersen eğer, terk ettiğin yerdeyim.
Düşün o yerde, halen seni bekler haldeyim.
Kaç yıl geçti aradan, ağıt dolu ezgiler,
Yine depreşti hasretin, gözlerim dalgın-dalgın,
Bakar oldu, arar oldu seni, görüneceksin uzaktan.
Bakışlarındaki hüzün, hafızamdaki yüzün, hatıran.
Dile gelse bir kez hasretim, anlayacaksın o zaman.
Varlığının yokluğunu acısında yaşatandır, hatıralar,
Hasreti kat be kat arttırıp geçendir, o zamanlar…
Alaz alaz çarpar,
şamar gibi adamın suratına,
YAŞAMAK!
Kızgın yolda kolay mı,
binmek elalemin kır atına,
Soyun üstünü başını dökün
Kapısını araladım bu akşam, anılarımın tümden.
İster tek-tek çıksın karşıma, isterse hepsi birden.
Ne korkum ne çekincem, yok artık hiç birinden,
İsterim Azraillim olsun, kurtulayım bu zulümden.
Bir-bir anlatıyorum, dünden bu günü dinleyin bakın,
Kolaymı on yaşlarında tek başına kalmak kolay mı?
Önce göz süzdü, sonra yaklaştı yanıma,
Fark etmemiştim, nasılda girdi kanıma,
Zamanla anladım, uymuyor bir tanıma
Koş gel yanıma, bu ayrılık yetti canıma,
Batarken güneş ufukta, buluşmuşken denizle,
Al oltanı eline yakala karagöz-lüfer, seyir eyle,
Mehtabı, Ay'ı, yakamozu, dolsun gönlün neşeyle
Yak mangalı, koy üstüne lüferi, pişmesini bekle,
Aç bu ara aslan sütünü, yadumla akşam keyfine
Nostalji olsun istersen, Sezen Aksu'dan söyle;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!