İnsan olmak su gibi İstanbul'da
Tam ortasındayken iki kıtanın
Boğazın ışıldayan köprüsü gölgesinde
Sımsıkı sarılmak sevgiline bir kıyamet günü misali
Dolunay çıkarken Çamlıca semasına
Aşkın belirir o süper ayın ışığında
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta