Dünya hiç durmayan bir salıncak
Toprak ada kendi içinde kendini sallıyor
Tutunamayan düşüyor
Bu doğal sarhoşluğun içinde
Sayı ve olanaklar arttıkça
İnsan sayısı azalıyor
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




"Varlık ve olanaklar nicel olarak arttıkça
İnsan azalıyor!"
Durup düşünmeli...
Oysa dünyada insan nüfusu ve yükü artarken...
Azalan "insan" neyin nesi?
"İnsanlık mı" yoksa azalan!
Yani "nitelikli insan..."
Kesinlikle öyle!
Bireycilik, bencillik, çıkarcılık, sömürü, talan, yalan, dolan arttıkça
Azalıyor insanlık!
Ve sona doğru hızla!
Tebrikler Önder Kardeşim.."Beşiği sallananlara" iyi uykular......
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta