Dünya hiç durmayan bir salıncak
Toprak ada kendi içinde kendini sallıyor
Tutunamayan düşüyor
Bu doğal sarhoşluğun içinde
Sayı ve olanaklar arttıkça
İnsan sayısı azalıyor
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




"Varlık ve olanaklar nicel olarak arttıkça
İnsan azalıyor!"
Durup düşünmeli...
Oysa dünyada insan nüfusu ve yükü artarken...
Azalan "insan" neyin nesi?
"İnsanlık mı" yoksa azalan!
Yani "nitelikli insan..."
Kesinlikle öyle!
Bireycilik, bencillik, çıkarcılık, sömürü, talan, yalan, dolan arttıkça
Azalıyor insanlık!
Ve sona doğru hızla!
Tebrikler Önder Kardeşim.."Beşiği sallananlara" iyi uykular......
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta