Dünya hiç durmayan bir salıncak
Toprak ada kendi içinde kendini sallıyor
Tutunamayan düşüyor
Bu doğal sarhoşluğun içinde
Sayı ve olanaklar arttıkça
İnsan sayısı azalıyor
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




"Varlık ve olanaklar nicel olarak arttıkça
İnsan azalıyor!"
Durup düşünmeli...
Oysa dünyada insan nüfusu ve yükü artarken...
Azalan "insan" neyin nesi?
"İnsanlık mı" yoksa azalan!
Yani "nitelikli insan..."
Kesinlikle öyle!
Bireycilik, bencillik, çıkarcılık, sömürü, talan, yalan, dolan arttıkça
Azalıyor insanlık!
Ve sona doğru hızla!
Tebrikler Önder Kardeşim.."Beşiği sallananlara" iyi uykular......
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta