Baban da sormadı bugün seni
Hep o bildik koltuğunda oturdu
Yatırıp gözlerini kapıya kendinden geçti
Çok sonra apansız kaldırdı kaşlarını
Besbelli ki “gel artık” diyecekti
Karardı yüzü, çıkarıp gözlüklerini sildi
Hiç konuşmadı, içmedi kahvesini
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




duygularımızı söyleyebilsek birbirimize daha kendimiz olmaz mıyız?
kutlarım...
Kimlik arayışımı yoksa kişisel sorgulama mı?Nedeni her ne ise güzel bir şiir olmuş. Emeğinize sağlık.
gönlünüzün sesini çok iyi anlatmışsınız. özellikle son mısrası çok duygusal olmuş. gönlünüze sağlık. sevgiyle kalın....:-)
Duygularınızı ifade edişiniz hoş olmuş kutlarım
Selamlar.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta