Çamlar sıralanmış yolun her iki yönünde,
Pencereden bakınca, kendimden geçiyorum.
Dünyanın güzelliği gözlerimin önünde,
Yaşamıyorum sanki bir rüya içiyorum.
Derinlere dalınca biraz daha yakınca,
Bütün güzellikleri ben sanki biçiyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta