mavi bir alev yükseliyor arşa doğru
betonarme kimliklerimizden papatya gülüşlerimize kadar
her şey yapay bir evrenin yangınında
huzursuz bir bekleyişte sanki
alnımda kusursuz çizgiler oluşmakta
her anımı kaydeden bu kusursuz çizgileri
koparıp dalından tavanıma yapıştırmak istiyorum
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.



