Beş şımarık geceye besteledim ben seni.
Beş ışıltılı ve fosforlu gecede çizgiledim sırtını.
Ellerim dokunurken yeryüzüne.
Ten adlı bir serseriymisim.
Ve avuçlarimda pencelenmis bir aşkın iniltileri...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzel...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta