kağıda damlayan kanımın son satırında
kendimi bir kez daha deliyorum
“anne n’olur beş da(m)la daha uyuyayım”
beş damla daha
koltuklarda zıplayan veletin
yere düşene kadarki vaktinde
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta