kağıda damlayan kanımın son satırında
kendimi bir kez daha deliyorum
“anne n’olur beş da(m)la daha uyuyayım”
beş damla daha
koltuklarda zıplayan veletin
yere düşene kadarki vaktinde
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta