Vakit gecenin bir yarısı
Gece giyinmiş yine elbisesini
Rengi katran karası,
Ben artık dayanıyorum da yokluğuna
Yüreğim istediğini aldırmaya çalışan bir çocuk edasıyla
Yırtıyor ortalığı
Tırmalıyor ruhumu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ablacım benimm çok ama çok teşekkür ederim.. sevgilerimle ablamm...
Mükemmel bir şiir kutlarım sevgili şair'em,sevgilerimle... + 10
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta