Yorgunluğunu üzerinden atmadan,
Tozlu çoraplarını çıkarmadan,
Düşünür, ne pişirip ne yedireceğini.
Yapa yalnızdı beş çocuklu kadın.
Biri asker, biri gelinlik kız.
İkisi çocuk denilecek yaşta.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta