Şimdi yanımda olsan sessizce o anlamlı gözlerine bakardım,
Belki utanır sıkılır sessizcede o gece çocuklar gibi ağlardım,
İnan asla ama asla herkes olmaz sana da bir an dokunmazdım,
Beni tanıyana anlayana dek sabreder sana şiirler yazardım...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta