Kısacık bir ömürdü geçirdiği,
Belki umut doluydu yaşama dair inancı.
Evine bir ekmek almak için çıkmıştı,
Belki de ölüm kokusu gelip sarmıştı o küçücük yüreğini.
Cesaretini alıp çıktı dışarıya,
Benim yürekli çocuğum, BERKİN’İM.
Her yer tuz bulutu, her yer sis, her yer yıkım
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




teşekkür ediyorum sevgili şairlerim; Nimet Hanım ve Ali Bey
Sevgili Maşuk;hayıflanarak, soluksuz okudum.Şu çocuk ölümleri kadar belimi kıran bir şey yok! Ne desem yaban duracak...
Kutluyorum kalemini.Sevgi ve selamlar.
Kutluyorum duyarlı kaleminizi tebrikler!...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta