Geri alınamayacak bir borç gibi verdik seni,
Belki de çıkarken evden
Bu son çıkışın diye biliyordun.
Bu sis bu gaz bu duman
Maskeli canavarların
Parmak uçlarındaki ölüm kadar kirliydi sokak.
Vakit destan yazma vaktiydi.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta