Berkay Kur Şiirleri - Şair Berkay Kur

Bu gece oturdum kendi kendime
Şöyle bir baktım o geçen ömrüme
Tüm acılarımı tüm dertlerimi
Kendime söyledim kendim ağladım
Kendime anlattım kendim ağladım

Hiçbir şey söyleme giderken bana
Gideceksen çek git kendin bilirsin
Kalbimde aşkını bitireceksen
İstiyorsan çık git kendin bilirsin

Duracak saatler duracak zaman

Sol yanım unutmaz özler belki de
Aklım burda senle kalır belki de
Çok yaşamaz kalbim ölür belki de
Ben değil bir tanem kendin istedin

Yanarsın adımı her andığında

O kadar çok sevdim terk etti gitti
Beni boynu bükük bıraktı işte
Onu beklemekle bir ömür bitti
Duyup şu sesimi bir dönse keşke

İçimde derinde yürekte sızım

Hiç sorma arama unut sen beni
Ben seni unuttum çoktan güzelim
Çektiğim bunca dert yetti ah bana
Ben seni kalbimden attım güzelim

Dermanı olmadın bir gün derdime

Bir tek seni sevdim candan yürekten
Sakın inkar etme sen biliyorsun
Neler çektim neler ben bu felekten
Sen hala kalbime taş mı diyorsun

Sarıldım boynuna gitme kal dedim

Ne yazı yaşadım ne de baharı
Gönlümde her mevsim hep hazan artık
Ne kadar özledim bir bilsen seni
Sol yanım bu kalbim tek senin artık

Zalim gurbet seni götürdü benden

Sen de eller gibi bak gittin işte
Sevmeseydi seni bu gönlüm keşke
Çıldırırım inan ben bu gidişle
Senin kalbin aşkı bilmiyor gülüm

Arama hiç sorma aklıma gelme

Bakarsın karşına bir güzel çıkar
Seversin yürekten derinden yakar
İnanır kanarsın dünyanı yıkar
Böyledir aşkların kanunu böyle

Toz pembedir günler gecesi olmaz

Benim gibi sende çok sevdin farzet
Gözlerime bakta aşklardan bahset
Hep orda kalayım dokunma bana
Tutukla bırakma kalbine hapset

Her günüm her gecem seninle olsun