Berkay Kur Şiirleri - Şair Berkay Kur

Gücendi yüreğim aşkın yalanmış
Ne resmine bakar ne seni arar
Nasıl da inanıp aşkına kanmış
Elveda insafsız benden bu kadar

Saymadım kaç kere yıkıldım yere

Bekle bir gün dönecek dediler bütün fallar
Boğazımda hıçkırık gözlerimde dinmez yaş
Ömrümden tüm günleri çalsada zalim yıllar
Unut deme ne olur bende sevdim arkadaş

Şimdi gönül sarayım bomboş harabe viran

Yokluğun aklımı başımdan aldı
Buralarda durmam ben gideceğim
Sen yoksun bu kalbim bak yarım kaldı
Ben artık bu şehri terk edeceğim

Seven sevenini sorar arardı

Böyle yaşanmıyor artık anladım
Bilsem nerelerde bende gitmem mi
Hiçbir kimse için böyle yanmadım
...Ben böyle kadere isyan etmem mi
...Çağırsa ardından bende gitmem mi

Bir heves değildi sana bu aşkım
Nasıl kandım sana nasıl aldandım
Boşuna mı söyle ben böyle yandım
Bıktım yaşamaktan benden bu kadar

Böyle çok mu özler insan birini

Günlerim ay oldu aylarım sene
Yoluna bakmaktan yoruldum artık
Bir gün daha bitti sen yine yoksun
Dönmüyorsan dönme beklemem artık

Dertler yetmez gibi bir de sen vurdun

Her an aklımdasın her an saklımda
Öyle hasretim ki özledim seni
Neler vermezdim ki olsan yanımda
Ne olur dön de gel bekletme beni

Aramadın zalim ne bir gün sordun

Yine hasret düştü senle arama
Eserini görsen belki ağlarsın
Hüzünlerde gönlüm yüreğim darda
Görünce üzülür belki ağlarsın

Aldın çaldın benden öbür yarımı

Hor gördün sevgimi aşkımı benim
Taş kalplinin biri insafsızsın sen
Oysa canımda can bilirken seni
Dünyayı başına yıkmaz mıyım ben

Kül oldu sevdanla yanan o yangın

Hiç bir şey söyleme inanmam artık
Seni seven öldü haberin olsun
İstemem sarayı istemem köşkü
Öldü bu aşk öldü başın sağ olsun

Albümden resmini çıkarıp attım