Berkay Kur Şiirleri - Şair Berkay Kur

Şu gönlüm efkarlı yüreğim deli
Ne yapayım kalbim sevdiyse seni
Yeter be gözlerim ağlatma beni
Bu nasıl yaşamak bu nasıl kader

Çok erken sönmüş bak içinde yangın

Bunca yılı harcadım bir ömür senle geçti
İstemem bir şey deme gideceksen git artık
Umutlarla doluydu bir sevda geldi geçti
Bir aşkımız kalmıştı o da bitti bil artık

Bu seven yüreğimin kiymetini bilmedin

Çekilmiyor artık kalbin çilesi
Kesildi içimde aşkın nefesi
Yakıyor gönlümü hasret ateşi
Sen yoksan bu seven nasıl yaşasın

Başımda sevdamın yelleri eser

Bu gece efkarım çöktü üstüme
Aklımda sen varsın birde gidişin
Hiç birşey yıkamaz dünyamı derken
Ne hale koydu bak bu son gidişin

Yokluğun çekilmez ölümden beter

Hor gördün sevdamı düşündün dile
Kim neler söyledi kandın sen kime
Bir başıma koyup gittin ellere
Kader deme bana bütün suç senin

Sevmiştim vefasız sevmiştim seni

Unutmak mümkün mü bitanem seni
Bin yıl geçse bile anar yüreğim
Her an aklımdasın özlerim seni
Bir gün dursa bile yanar yüreğim

Her gün yollarını beklerim senin

Her gecem hep böyle hep böyle olur
Dilimde hep işte hep ismin durur
Baktıkça resmine gönlüm burkulur
Nasıl anlatsam ki sözlerim bitmez

Ben tek seni sevdim elleri değil

Kulak ver ne olur duy yar sesimi
Gel de şu yüzümü güldür bir tanem
Öyle çok özledim öyle ben seni
Dön de şu yangını söndür bir tanem

Dost oldu hüzünler bitmez dertlerim

Gecelerim çok soğuk sokağımda boran kar
Masamda dolu şişem bir kadeh birde efkar
Aklıma geldi işte o terkedip giden yar
Neler çektim ben neler bir tek Allah biliyor

Anladım hayırsızdan ne dost olur ne yoldaş

Bir dünya kurmuştum benim gönlümde
İçinde yalnız o bir tek o vardı
Başkası girmedi benim gönlüme
İçinde yalnız o bir tek o kaldı

Canlanır anılar nefes aldırmaz