Dizleri kara saplanmış ayakkabısını poşet ile bağlayan bir kız.
Gece karanlık, yollar ki hep sana kapalıydı.
Yamalı elbiseler, eşi olmayan bir çorabı giyerdin.
Önlüğü yanmış bir çocuktun.
Dizlerinden dirseklerinden yaralanmış
Bir evdin evler arasında damı su damlatan.
Loğ atardın her gece yüreğine ve eve.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta