Bergüzar bin cefanın bir nefesle tükenmesidir.
Esen bir rüzgar gibi, düşen bir yaprak gibi değil.
Rüya gibi imkansız inanılmazdır bir o kadar...
Güneşin doğduğu yöne doğru yönelen...
Ümitle hasretle, heybetle, hideetle ve can evinden..
Zühre yıldından parlak bir o kadar aydınlatıcı.
Ay doğmuş gecelerin ayakları altında çırpınan duygular.
Gözlerin gözlerime değince
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce
Devamını Oku
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta