“İsmini bilmiyorum,
Sormadım..
Ben Berfino dedim ona..
Ölümün soğuk yüzüne düşmüş kar tanesi gibiydi..
Susmuştu,
Konuşmuyordu,
Laldı..”
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




bebek ölüsünden korkan insanlar görüyoruz..
korkular değilmidir insanları yöneten
korkan milletin korkan çocuklarıyız
ah bi korkmasak
güzeldi sade şiir değildi
tarih her yerde bazen ağızdan akan o hayatta
tebrikler
saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta