İki bin on bir yılın son aylarıydı,
Bilmem sabah öğle akşam mıydı?
Gece yarısı sabaha karşı mıydı?
Misafir vardı, Kerem’in bacısıydı.
Tarih yirmi bir kasım pazartesi,
On birinci ay iki bin on bir senesi,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta