Yürüyorum bereketsiz topraklar üzerinde.
Çıplak dağların fakirliğe şahitlik ettiği köyde.
Kuru ağaçlar yalnızlığın abidesi bozkırlarda.
Yürüyorum zihnimde mazide kalan güzel anılarla.
Atalarımın ıssızlaşmış diyarında.
Aşina bir yüz görme umuduyla.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta