Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
eski dişil toplumlar yaparmış bütün halk bir meydanda buluşup kraldan çobanına kadar herkes sevişirmiş
:))
bereket adına bu kadar da yapılmaz ki :)))
bereket adına bu kadar da yapılmaz ki :)))
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta