Bir mermi sesi çocukluğumun tam ortasına düşer
On beş yaşındayım bu davayla tokalaşalı
Yaşıtlarım sokakta kovalamaca’ da
Ben yeni tanışmışım soğuk bir makine ile
Dostumuz yok, düşmanımız pek çok
Dudaklarımda koyu kırmızı bir mühür
Gelecek hayallerim berdel edilen çeyiz sandıklarında
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta