Güneşin beş arşın yükseldigi bir günde,
Sapsarı coğrafyanın gara yazgısına açtım gözlerimi,
Adıma Kajal demişler,
Dogdugım günden beri.
Günler geçiydi, ben büyiydim,
Gendim büyürken, umutlarımı da yeşertiydim,
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




içimizdeki bir yarayı daha gözler önüne sermişsin. sen yürek şairisin, sen toplum şairisin dostum. sağolasın paylaşım için.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta