Berat Atakan Koç Şiirleri - Şair Berat A ...

Yalvarmıştım sana gözlerimle,
Aklım tutsaktı hep gözlerinde.
Sevgimi gösterebilirdim belki,
Eşsiz olmasaydın gözlerimde.

Mutluluğu sök al kalbimden,

Bu gece de aklıma geldin,
Nasıl atlatırım sensizliği?
Her şeyi seninle öğrenirimde,
Nasıl anlarım sensizliği?

Hakkımda bir şey bilmesende olur,

Hayatımın tek gayesi senken,
Neden bıraktın kalbimi kırık?
Sana olan aşkım henüz gençken,
Nasıl vermezsin buna karşılık?

Her gece attığım sessiz çığlıklar,

sadece sisli düşüncelerim var yanımda,
beni asla terketmeyen sihirli dertlerim,
yalnızlığı dost edinen ilham perilerim,
hepsi birer birer selamlıyor beni,
sessizce, sebepsizce, sensizce.

Karşıma çıktığın günden beri,
Ben yolumu kaybettim.
Adını dahi bilmediğim bu yeri,
Ben senden öğrendim.

Yalnız bıraktığın için beni,

Aşkın gözlerimi kör etti,
Göremedim ihanetini.
Bu gönül seni çok sevdi,
Anlayamadım nedenini.

O yalandan sarılışına, öpüşüne,

Bir cesaret gelir ansızın: "Her şeyden vazgeçeceğim." dersin. Vazgeçtikten sonra biter sanarsın. Aslında o yüzden korkmuyor mu insan vazgeçmekten? vazgeçtikten sonra başına geleceklerden.

Seni izleyen bulutunum ben senin,
Sen ise bundan habersiz bir çiçek.
Ağlarım her gün mutluluğun için,
Bunu sadece güneş bilecek.

Çölümün ortasındaki yasemin,

Anılarım hatırlatır seni gece çökünce,
Her gece rüyalarımda seni görünce,
Anında uyanıyorum nedense,
Tam da dudaklarından öpünce.

Yine sis çökmüş karanlık bir geceyi,