Yaylaların kucak açarak bana,
Çekişini sevdiğime benzettim.
Çimenler kumaşı, çiçekler desen,
Nakışını sevdiğime benzettim.
Güneşe yaklaşır dağların başı,
Ufuklar hayali, yıldızlar düşü,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta