İnsanlar; şu kocaman dünyada
En çok sevdikleriyle benzeşiyorlar.
Altın ve Gümüşken ellerdeki paralar;
Kâğıda dönüştürdü egemenler.
Ah kendini elinde tuttuğu kaymelere,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




''İnsanlar; şu kocaman dünyada
En çok sevdikleriyle benzeşiyorlar. ''
katılmamak mümkün mü....?
Derinlik içeren harika çalışmanızı tebrik ederim.Yüreğinize sağlık üstadım.
yaşamı, insanları, özelikle -değer kavramını işleyen ustaca bir çalışma olmuş..
kurgusu ve içeriği ile tam olmuş.
tebrikler üstadım
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta