Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Sevgili antoloji.com şair sayın: Zikrettin Karaca,
Gönülden kopup gelen ilham kudretli kalemle koşma nazım türünün kusursuz bir örneğini sunmuş okurlarına...
Beğenerek ve saygı duyarak okuduğum bu şiirinize Tekirdağ'dan on sekizinci tam puan geliyor.
Tebrik ediyor; başarınızın daim, kaleminiz her dem kudretli olması ve ilham perinizin başınızdan eksik olmaması dileklerimi sayfanıza bırakıyorum.
_____*#####*____şair kâlbinize____*######*
___*########* ___armağandır.____*########*
_*###########* ___ilhamınız_____*#########*
_*############* ____bol______*###########*
_*#############*___olsun____*###########*
_*#############*__________*############*
_*###############**_____**#############*
__*###############__*__##############*
___*###############*__*############*
____*###########################*
_____*#########################*
______*#######################*
________*###################*
_________*#################*
__________*###############*
___________*#############*
____________*###########*
_____________*########*
______________*######*
________________*###*
_________________*#*
__________________
____________
____________
____________(: kutluYORUM :)
Sevgi ve saygılarımla. Yorum + antoloji + Tam puan.
Dr. İrfan Yılmaz. - ^'^'^TEKİRDAĞ. -
Yüreğiniz dert görmesin Zikrettin bey haz alarak okudum kutluyorum usta kaleminizi...Tam puanla listemde...
Saygılarımla...
Mevsimi şaşırmış,çöl olmuş kalmış,
Dalında, yaprağı sararıp solmuş,
Ağrıdan sızıdan dertlerden doymuş,
Bağbanı yorulmuş,bağ/a benzerim
Sevgili Karaca, tüm bunlar yetmezmiş gibi suyu çekilmiş değirmene bile benzer gün olur insan...Sanki omuzlarında dünyayı taşımak kadar ağır gelebilir yaşam. Bunları yürek duyar duymasına da asıl hüner yazabilmektir böylesine güzel. Kutluyorum tan puanla +... sevgiler...
Gönül sesin kısılmasın Dost...Usta işi bir şaheser okudum..Tebrikler..
Mevsimi şaşırmış,çöl olmuş kalmış,
Dalında, yaprağı sararıp solmuş,
Ağrıdan sızıdan dertlerden doymuş,
Bağbanı yorulmuş,bağ/a benzerim...
Harika dizelerdi Zikrettin Kardeşim...yürekten kutluyorum, emeğine, kalemine sağlık...tam puanla sevgi ve selamlar.
Karla karıştırdım buz dağı yaptım,
Özümden ayrıldım çıkmaza saptım
Sellerden sakındım, göllere battım,
Kökünden ayrılan, çığ/a benzerim Gönülden kutlarım kaleminize sağlık Mesut Özbek
çok beğendim ve bir dörtlük ile katılayım dedim teşekkürler
Kulağım duyarda tutmuyor elim
Ağzımda acıdır zehirdir dilim
Bitmek üzeredir zayıftır pilim
Bitkisel hayatta sağ/a benzerim
Mevsimi şaşırmış,çöl olmuş kalmış,
Dalında, yaprağı sararıp solmuş,
Ağrıdan sızıdan dertlerden doymuş,
Bağbanı yorulmuş,bağ/a benzerim...
Kutluyorum... Saygılarımla... Listemde güzel şiiriniz
Harika güzel dizelerdi Kutlarım kaleminizi ve yüreğinizi... Saygımla. ant+10
Duygulu ve harika dizelerdi... Akıcıydı... Kutlarım kaleminizi ve yüreğinizi... Saygımla...
Bu şiir ile ilgili 70 tane yorum bulunmakta