Gezdim Avrupa’nın, Almanya’sını,
Evleri var, bizim eve benzemez.
Gördüm şehirini, kasabasını,
Köyleri var, bizim köye benzemez.
Yüzleri asıktır, insanlar gülmez,
İyilik yapsan da, kadrini bilmez.
Neşeli- meşeli bir düğün olmaz,
Toyları var, bizim toya benzemez.
Tarlalara darı, mısır ekerler,
Ayağına teker takıp sekerler.
Tüm nikâhsız evleniyor bekârlar,
Huyları var, bizim huya benzemez.
Bir ırmağı vardır, her yeri gezer,
Akışı bulanık, toprağı süzer.
Ne içilir, ne de bir ördek yüzer,
Suları var, bizim suya benzemez.
KARACAOZAN’ım; burda duramam,
Çan sesi duyulur, ezan duyamam.
Patronunu, patriğini bilemem,
Beyleri var, bizim beye benzemez.
08.08.1999 FRANKFURT
Dietzenbach/ALMANYA
,
Cahit Konut
Kayıt Tarihi : 18.5.2020 23:13:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!