Bir insan bir kere ölürmüş ölüm umuttu,
Umuttu ama o bile beni unuttu,
Umut unuttu da yerine yâr beni uyuttu,
Uykumu alınca kalbim umuda doğru koştu,
Yalnızlık dostum oldu artık yalnız değilim,
Başka dostlar da buldum ben artık ben değilim,
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta