Umutlarım hayal şimdi gölgesinde saklı benler
Ben mi garip? sen mi garip? bir hatadır tutuyoruz
Başkalaştı mevsimlerim kışlar sundu bana günler
Ben mi üzen sen mi üzen bir hatadır tutuyoruz
Günden güne Ağır ağır Zemin ıslak batıyoruz
Helal mı dır bize bizler bir kulvardır koşuyoruz
Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...




Usta kalemi, engin bilgiyi, duyarlı yüreği, kıvrak kelamı tebrik ediyor, değerli eserin ilham ve ihsası olan ÇAM SAKIZI ÇOBAN ARMAĞANI bir tutam şiiri TAM PUANIMLA değerli Kardeşime hediye orak bırakıyor, değerli çalışmalarınızın devamını diliyorum.
Selam ve dua ile.
Necdet EREM.
Beşer garip, vuslat uzak, düşe kalka yürüyoruz.
Helal haram ayırmadan, dağarcığa koyuyoruz.
Gizli kalan hiçbir şey yok, ayan beyan görüyoruz.
Nedir bende hakim gaflet, hiç kafaya takmıyorum.
Zaman bitti, zemin oynak, her an, her gün batıyorum.
Yüreğinize sağlık gönlünüzden damla damla akan duygularınızı mısralara döküp okuyanlara duyguları sel misali aktarmışsınız şiirinizi beğeniyle okudum canı gönülden kutlarım sizi Saygı ve Sevgilerimle.
Böyle manevi değeri yüksek bir şiiri yazan yürek mubah olmayan hiç bir şeyi yapamaz gibi görünüyor.
Kutluyorum.
Selamlar.
Yüreğine sağlık sevgili dostum. Anlam da anlatım da güzel, yaşamışlıklardan , gözlemlerden süzülüp gelmiş hani..
Güzeldi....çok güzel...Dağlar kadar dert birikti yüküm ağır şaşıyorum
Usandım ben şu bedenden beni benden boşuyorum
İnfilakta mayınlarım yoluma kin döşüyorum .....kutluyorum ( +10 ) saygılarla.....
Zikrettin Bey yüreğinize sağlık.Her şiirinizi severek okuyorum.Hepsi çok güzel.Tebrik ediyor selamlarımı sunuıyorum.
Değerli hemşehrim, dostrum ve kardeşim. Yine bir güzel şiir. HJayran kaldım. Her şeyiyle mükemmel. Tebrikler 10 ve +Ant.
Selam, sevgi, ve dua ile.
coşkulu yüreğin duygularını harika bir şekilde kağıtlarda mısralara ustaca yerleştirerek okumaktan zev alına bir şiir yaaratan maharetli kalemi kutluyor
Gönlü şiir sevgisi ile dolu paylaşan dosta teşekkür ediyorum
coşkulu yüreğin duygularını harika bir şekilde kağıtlarda mısralara ustaca yerleştirerek okumaktan zev alına bir şiir yaaratan maharetli kalemi kutluyor
Gönlü şiir sevgisi ile dolu paylaşan dosta teşekkür ediyorum
Yüreğinize sağlık tam puan verip beğeni ile okuduğum güzel bir şiir.Hayırlı akşamlar.
Bu şiir ile ilgili 55 tane yorum bulunmakta