Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dostum ufkundan güneş batarken
Gecesine yıldızlar doğarken
Gökte doğmuş parlayan ay iken
Şöyle benim gibi benleyinsın de
kalemine sağlık sefil dostum ben gurbeti sevemedim sizi bilmem selam ve dua ile
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta