Bir ceylan iner kayalıklardan topraklarıma
Sabahı beklemeden ürkek adımlarla.
Yalnızlığımın yalnız yolcusu,
Kalabalığım güpegündüzüm olur.
Umudumun uçurumda sıcacık bir dokunuşu,
Ölüm gecemde yeniden doğuşum olur.
Gün aşınır git-gellerimden.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta