Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Beni hayata tekrar bağladın
Zor günlerimde hep sen vardın
Bir ışık oldun ruhumu sardın
Üzemez kimse seni, sen benimsin
çok güzel bir sevgi ve bağ...
tebriklerimle saygılar
Hey gidi Ankara hey!
Sana değil sendekine vurgunum,
Vurgun yedim bu gün ondan durgunum,
Yüreğine sağlık
Yürekten kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta