Sen ektin tohumları bir bir
Çoraklaşan kalbime!
İnce ve narin papatya gibi;
Gülümün kokusu sardı tüm benliğimi!
Gönlümün çiçekleri şimdi daha şevkli.
Sen getirdin bana baharı güneşi;
Ömrü hayatımın beşinci mevsimisin!
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Jsbdbejekskndbxjslwowowhdbdb
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta