Ne tuhaf ki öze dokundun
uyartılarım şaşkınlıkla kendi payını aldı
alışkanlıklarımdan vazgeçip
içsel kavgalara tutuşmadan
bedensel bir gevşeme ile
bu yangın yerinden “Truva atımla” uzaklaşmamı söyledi
tükenmişlik hissi benliğimi unutturuyorsa
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta