Ne tuhaf ki öze dokundun
uyartılarım şaşkınlıkla kendi payını aldı
alışkanlıklarımdan vazgeçip
içsel kavgalara tutuşmadan
bedensel bir gevşeme ile
bu yangın yerinden “Truva atımla” uzaklaşmamı söyledi
tükenmişlik hissi benliğimi unutturuyorsa
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta