Ne tuhaf ki öze dokundun
uyartılarım şaşkınlıkla kendi payını aldı
alışkanlıklarımdan vazgeçip
içsel kavgalara tutuşmadan
bedensel bir gevşeme ile
bu yangın yerinden “Truva atımla” uzaklaşmamı söyledi
tükenmişlik hissi benliğimi unutturuyorsa
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta