Liman uzakta,
Hiç belli olmaz bir fırtına kopar,
Karlı günleri alır gider
Yollar boyu, yıllar boyu
Sensizliğime ağlarım.
Gece yarılarında
Ellerimi ümitsizliğime açar
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Duyguların depreştiği anların şiiri... Hepimizin limanları var kendine göre... O limanda avunur, o limanda görürüz hayali gerçek diye... Geçmişin mutlu anları o limandan kalkmıştır bizimle.. Gelemeyecek olsa da yine beklenir sevilenler sahilde...
Abim 'limanında' demirlememiş, açılmış biraz uzaklara doğru... Ordan bakmış yaşanmışlıklara, oradan seslenmiş sevgiliye...
Okuyan geçirdiği duygularla nefis bir serbest... Gönülden tebrikler Abi... Tam puan ve antolojim diyor, saygılar selamlar sunuyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta