Kırlangıçlar süzülüyor batık limanların üzerine
Güneş son kez gülümsüyor biten bir güne
Kızıllık sarmışken mavinin çevresini
Oturup iki satırda olsa bir şey yazasım geliyor...
Ne olup bittiğini anlamadan dalıyorum
Eski, kırık dökük, seninle yaşadığım macerama
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta